Δήμος Αμαρουσίου, αρχική σελίδα
Γραμμή Δημότη

 

Ο Δήμος κοντά στον πολίτη

Μαρούσι, Ανθρώπινος Δήμος






Μικρή αναδρομή στην ελληνική Κεραμική  

 
Στα βάθη των αιώνων αμέσως μετά την εποχή που ο άνθρωπος ανακάλυψε τη φωτιά, ανακάλυψε και τον τροχό. Από τότε όλα άλλαξαν και η ανάγκη δημιούργησε μια τέχνη που ασχολείται με τα τέσσερα στοιχεία της φύσεως.. Ο άνθρωπος έπλασε με χώμα και νερό αντικείμενα που στέγνωσαν στον αέρα και ψήθηκαν με τη φωτιά, και έτσι γεννήθηκε η κεραμική ή πιο σωστά η κεραμευτική. Με την πάροδο των χρόνων και ειδικότερα εδώ στην Ελλάδα, άρχισαν τα αντικείμενα αυτά να αποκτούν συμμετρία και αρμονία, οπότε και αισθητικά ήταν εύμορφα. Η διακόσμηση των αντικειμένων  αγγείων τους έδωσε κι άλλη διάσταση, αυτή της επανάληψης της φύσης μέσα από τα είδη της και το ρυθμό της.

σχέδια. Μετά την Παλαιά ευρήματα δείγματα στην αρχαία Ελλάδα που έχουν βρεθεί σε σπήλαια (Θεόπετρας Πετραλώνων, Τρίλιας) της Χαλκιδικής και αλλού, είναι 25.000 ετών και εντεύθεν. Δείγματα έχουμε επίσης από τις Κυκλάδες (Κέρος-Δήλος) τα λεγόμενα πρωτοκυκλαδικά ειδώλια και άλλα πολλά.

Τα ευρήματα που προκύπτουν από τις ανασκαφές δεν ορίζουν μόνο την εποχή που φτιάχτηκαν, αλλά και το περιβάλλον που βρισκόντουσαν αυτά. Έτσι βλέπουμε τα κατ' εξοχήν αναγκαία σε χωριά, στα νησιά και στα βουνά, που με τα χρόνια κατέληξαν σε συγκεκριμένες φόρμες και ήταν λιτά. Άλλωστε το πνεύμα του Έλληνα και αρχαίου και νέου ήταν και είναι λιτότης- αυτάρκεια-χρησιμότης- αρμονία. Αντιθέτως στα αστικά κέντρα και στα παλάτια η ποικιλία σχεδίων και μορφών ήταν μεγάλη. Για το κάθε τι υπήρχε και το αντίστοιχο κεραμικό σκεύος δουλεμένο από τους καλύτερους καλλιτέχνες τεχνίτες της εκάστοτε εποχής (κυκλαδική κρητομυκηναική) με κορύφωση αυτή την λεγόμενη του «χρυσού αιώνος». Μετά τον «χρυσό αιώνα» σιγά σιγά, με τον εκφυλισμό των Αθηνών και τη ρωμαοκή κυριαρχία και κατόπιν με τους πρωτοβυζαντινούς, και τις καταστροφές που επέφεραν, εξαφάνισαν το μεγαλύτερο μέρος αυτού του μεγάλου αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού και μαζί με αυτόν και τα περισσότερα καλλιτεχνήματα-αγγεία από την επιφάνεια της ελληνικής μάνας γης.

Τα επόμενα χρόνια άρχισαν να εμφανίζονται τα γνωστά ως βυζαντινής εποχής και παράλληλα στην ύπαιθρο η λαϊκή παράδοση ξεκίνησε πάλι να δημιουργεί και, μέσα από τα χρηστικά αντικείμενα, να μεταφέρει στο μέλλον τα αρχαία σύμβολα, τα έθιμα και την ιστορία μας μέσα από τη διακόσμηση των αντικειμένων αυτών, σε πιο ήπιο όμως βαθμό, λόγω του ότι, ο χριστιανισμός στην αρχή και ο μουσουλμανισμός κατόπιν, δεν άφηναν περιθώρια για Ελληνικά παραδοσιακά απελευθέρωση από τον τουρκικό ζυγό άρχισε η κεραμική να παίρνει τη μορφή και τη χρηστικότητα με την οποία υπάρχει και σήμερα.

Περί τα μέσα του 19ου αιώνα και με τις μετακινήσεις και επιστροφές του ελληνικού πληθυσμού ανά την Ελλάδα, (Πόντο, Μ. Ασία, Καππαδοκία) άρχισαν να δημιουργούνται πυρήνες κεραμικής και σε συνάρτηση με την καταλληλότητα του χώματος: Ξάνθη, Καβάλα, Σέρρες, Βόλος, Μυτιλήνη, Σκύρος, Νάξος, Σίφνος, Κύθνος, Αμοργός, Σαντορίνη, Κύπρος, Ρόδος, Κρήτη, Μεσσηνία, Αίγινα, Αθήνα, Μαρούσι.

 
 
 
 
    PrintEmail Back